تنظیم جریان خروجی معده
جریان خروجی معده با مکانیسم هایی که از گیرنده های موجود در دوازدهه آغاز می گردد تنظیم می شود. گیرنده هایی که موجب تحریک یا مهار تخلیه معده می شوند در سرتاسر دوازدهه جای دارند.
یون های هیدروژن، بی کربنات و اسمولالیته مواد غذایی از عواملی هستند که بااثر بر قسمت قدامی دوازدهه موجب تغییر در عملکرد معده گوساله هوشیار می گردند.Bell و Webberنشان دادند که تخلیه شیردان، ترشح اسید و پپسینوژن از معده و مقدار ترشحات معدی با میزان انرژی ماده ایزواسمول انفوزیون شده به دوازدهه تحت تأثیر قرار نگرفت؛ یعنی میزان انرژی قابل سوخت chyme روده ای یک معیار مستقیم برای عملکرد معده نیست، بلکه اسمولالیته تام محتویات روده تنها پارامتری است که تحت شرایط این مطالعه بر گیرنده های دوازدهه ای اثر می گذارد.
Bell وMostaghni نشان دادند که انفوزیون روده ای محلول های هیپوتونیک و ایزوتونیک کلرید سدیم و بی کربنات سدیم موجب افزایش تخلیه شیردان می گردد، که بی کربنات سدیم محرک موثرتری است. انفوزیون روده ای کلرید پتاسیم، کلرید کلسیم، گلوکز و اسید هیدروکلریک موجب کاهش تخلیه شیردان می گردد، کلرید آمونیوم، اوره، لاکتوز و اسید استیک اثر کمی دارندوانفوزیون روده ای تمامی محلول های هیپرتونیکی که آزمایش شد موجب کاهش تخلیه شیردان می گردد.
0 comments:
Post a Comment